Herinner jij je nog hoe je vroeger als kind het water in ging? Ik had lef! Dat is tenminste wat ik mij ervan herinner. We kwamen aan, we zochten een plekje, je gooide je tas op het strand, trok zo snel mogelijk je kleren uit, nam een aanloop en rende zo hard je kon vanaf het strand, zo hup, het water in. Daar liet je je lachend vallen op het moment dat je struikelde of niet verder kon rennen.
En nu? Ik weet niet hoe het jullie vergaat maar bij mij gaat het als volgt: Ik voel met mijn handen de watertemperatuur. Die valt meestal niet mee. Tenminste niet in het zwembad bij ons in de tuin en ook niet in het buitenbad bij ons op de camping. Maar het kan natuurlijk aan mij liggen…. Na enig aandringen van de kinderen klim ik dan toch het trapje op en voel opnieuw de temperatuur. Ditmaal met mijn grote teen. Jakkes wat koud! ‘Oké, niet zeuren, niet zo aanstellen en hup springen!’, zeg ik dan tegen mij zelf. Maar dat doe ik niet. Ik ga zitten en spetter wat water op mijn onderbenen. Dan ga ik, op het trapje zittend, met mijn onderbenen door het water. Vervolgens ga ik staan en trede voor trede langzaam naar beneden. In de hoop dat er niet een kind met grote plons naast mij het zwembad in springt en ik alsnog in één keer drijfnat ben. Tjonge, wat een koudwatervrees. Eenmaal erdoor, valt het uiteraard bijna altijd mee, geniet ik van het heerlijke water en de dolle waterpret om mij heen.
De term koudwatervrees komt bij mij naar boven nu het moment van het lanceren van deze website in zicht komt. Ik kan dit niet eerst met mijn grote teen, voetje voor voetje doen. Eerst een foto, dan een klein stukje tekst… Nee, zo’n website, waar je dan uren, weken en in mijn geval maanden (maar dat kan natuurlijk aan mij liggen) mee bezig bent, gaat hup, in één keer de lucht in. En dat is maar goed ook! Het is klaar. Puur is beter dan perfect. Het valt bijna altijd mee. Ik ben er blij mee. En puur is het. Bedankt mam, Hennie en Silvia voor het snel op komen draven om foto’s te schieten! Bedankt Wilma, voor het bouwen van deze website, voor je kennis en kunde, voor het mij achter de broek aan zitten en vooral voor je geduld!
En de volgende keer als ik ga zwemmen……dan spring ik er gewoon in! Huppekee!